Reisverslag 1 Accra

De heenreis
Nog nooit eerder heb ik zo luxe gevlogen, KLM 15.10 uur vertrek. We reden met twee busjes vanaf Roadhouse naar Schiphol. Iedereen had minimaal 2 koffers bij zichà 1 met eigen spullen en 1 met spullen voor de kinderen in Ghana (bellenblazers, ballen, kleding etc.) Inchecken… boarden… alles verliep soepeltjes.
De stoelen waren luxe, erg handig bij een vlucht van bijna 7 uur. Elke stoel had een eigen tv-schermpje waar je spelletjes op kon spelen of film/series mee kon kijken. Ik zat niet bij het raam, maar gelukkig kon ik toch alles zien via de schermpjes. Pilot View of Earth View. We kregen wat te drinken en wat nootjes, daarna een doekje om de handen mee schoon te maken (warm weleens waar). Even later weer wat drinken en daarna warm eten: de keus uit kip of vis. Ongeveer de helft van de mensen die er zitten zijn zwart. Het is gezellig. We maken armbandjes met z’n allen. Ongeveer 1,5 uur na het avondeten kon je kiezen tussen een stuk pizza of een brownie, ik koos voor nummer 1. Daarna nog koffie met een soort Baileys uit Zuid-Afrika gehad… Lekker! :) Een half uur voor de landing gingen de stewardessen rond met een soort insectenspray. Rond 20.00 uur kwamen we aan, dit door het tijdsverschil van 2 uur. In Nederland was het dus al 22.00 uur. De reis “vloog” voorbij.

Accra
Vanaf het vliegtuig met de bus naar het vliegveld, toen we binnen kwamen viel mij gelijk op dat de muren beschilderd waren, erg Afrikaans met rieten hutjes etc.
We moesten in een lange rij aansluiten voor de douaneà daar moesten we vingerdrukken afgeven en vertellen wat we hier komen doen. Vervolgens pakten we allemaal een karretje waar de koffers op konden en rolden naar beneden. Een donkere vrouw met een hele lading koffers kon haar karretje niet in bedwang houden en reed vol tegen mij op, haha.
We liepen met twee vrienden van Dick mee naar de bus, ondertussen kregen we er een hoop vrienden bij die onze koffer wel wilden dragen (wel voor een kleine vergoeding natuurlijk).
Busje bereikt, koffers inladen en gaan. Ik zat bij het raam, heel fijn aangezien het zo warm en benauwd was. Ongeveer 20 min rijden en we waren bij het hotel. Elske en ik kregen de luxe kamer (met airco!), wel een wc die niet doortrok, koude douche en een piepstraaltje uit de kraan, de wc-deur kon niet op slot en er wiebelde een ventilator aan het plafond.
We gingen buiten zitten, even wat koels drinken… wat neerkomt op bier of wat fris. We zaten heerlijk onder de boom, totdat er ineens enorme vruchten/noten uit de boom vielen, recht op Brian’s hoofd hahaha!
Rond 00.00 uur waren we allemaal zo moe dat we naar bed gingen, lange broek aan en ingesmeerd met Deet. De nacht was een beetje luidruchtig, door de dunne wandjes heen hoor je alles.

Om half 8 werden we wakker en gingen aan het ontbijt, een lekker broodje met ei, ui en tomaat (om het hoekje te koop). Daarna maakten we een verdeling van wie wat ging kopen en gingen we in tweetallen op pad. Nynke en ik kochten suiker, thee, koffie en bakjes. In een winkel kwam een Ghanese vrouw met een kindje op haar rug vastgebonden naar mij toe, ze begon een heel verhaal te vertellen over haar man en haar overleden kindje. Ik had even een gesprek met haar en op het laatst zei ze dat ze van me hield en gaf me haar ketting. Ohja en Marleen had het Golden hair haha. Zodra de zon begon met schijnen had je het in een klap warm, maar in de schaduw en met een lekker windje is het goed te doen.
Toen we allemaal terug waren van het “boodschappen” doen, gingen we op weg naar de kunstmarkt in Accra. Dit was ongeveer een half uur rijden (zonder file) wat wij helaas dus wel hadden. Het was zo bijzonder, overal liepen vrouwen over de weg met eten of drinken balancerend op hun hoofd. Ze liepen langs de open ramen en vaak kocht Dick ook wel wat, lekkere bananenchips gebakken in palmolie of ijsjes in zakjes (je slurpt het eruit nadat je het hoekje eraf gebeten hebt), zo drinken wij trouwens ook ons water… uit zakjes. Een keer werd een vrouw boos op Noortje omdat Noortje niks wilde kopen en omdat ze niks van Noortjes ijs mocht. Ze sloeg Noortje op haar arm waarna ze heel hard begon te lachen met de vrouwen die achter haar stonden. Wij moesten natuurlijk ook wel lachen.
De markt was wel gezellig alleen waren sommige mensen iets te opdringerig. Het zag er allemaal wel heel knus uit. We reden weer terug naar het hotel op even een paar uurtjes te liggen/relaxen voordat we weer weg gingen voor het avondeten en voetbal. Alle Ghanezen bij het restaurant waren voor Nederland. Het eten kwam tijdens de voetbal en het was veel en lekker! Sommigen namen vis of vlees en anderen namen pasta. Over de wedstrijd geen commentaar.
Het was al laat en toen we bij het hotel aankwamen ging iedereen gelijk naar bed.

 

Leuke uitspraken etc:
*Karen maakte een opmerking tegen Dick in het restaurant en Dick pakt een potje met peper en wou het over Karen heen gooien, zegt Karen: strooi je nu peper op me omdat ik flauw ben?
*Valentijn is niet zwart en niet wit… hmm hij is volkoren brood volgens Noortje. Een hoop flauwe grappen volgden.
*Het ruikt in Accra naar oud en nieuw in Tsjechië volgens Karen
*Opmerking Valentijn: ik heb me nog nooit zo blank gevoeld.
*Sien en Marleen spelen graag met kleine kindjes en Elske houdt wel van een boekje :)
*Brian & Jaap balen van de verloren wedstrijd
*Nynke & Sofie… doen het rustig aan.
*Dick & ik vermaken ons wel.

Liefs, Mariska

Van Accra naar Nkoranza

Vanochtend hadden we om half zeven, met koffer, bij de bus afgesproken. Omdat we vandaag een tocht van acht tot tien uur voor de boeg hadden Dit verliep helaas niet helemaal volgens plan, sommige mensen hadden voor het inpakken van de koffers een kortere tijd ingeschat dan uiteindelijk het geval was (Karen en Sien), anderen hadden zich verslapen (Mariska en Elske) en de rest zat hier ergens tussenin. Uiteindelijk kwamen we erachter dat onze Ghanese reisleider even een stukje was gaan lopen. Nu konden wij heerlijk in alle rust, na de hectiek van daarvoor, lekker ons broodje ei met ui eten. Om ongeveer half acht kwam Patrick rustig het pleintje oplopen en konden we vertrekken.

Na een rustig uurtje rijden, waarin we van het drukke, droge, met weinig planten/bomen Accra naar Nkoranza reden, kwam er steeds meer begroeiing, minder mensen en uiteindelijk een echte zandweg met gaten. Terwijl we lekker door elkaar werden geschud, konden we ook aandachtig kijken naar hoe andere bestuurders zich door deze gaten manoeuvreerden. Andere auto’s probeerde de rustige manier, maar Dick dacht daar anders over. Met een redelijke vaart haalden wij met ons busje, 13 man en bagage, taxi’s en andere auto’s in. Het geluk stond gelukkig aan onze zijde, want terwijl wij langs aan ander busje met een klapband reden en twee gekantelde vrachtwagens, heeft ons busje de rit overleeft!

Met de nodige stop/toilet pauzes (sommigen van ons plasten in het bos), kwamen we rond vier uur aan in Nkoranza bij Hand-In-Hand. Tijdens het binnenrijden kwam er een man aanrennen die blijkbaar elk jaar graag in het busje wil zitten en dit jaar was het niet anders. Toen we uitstapten werden we nog begroet door een paar andere bewoners en werden de hutten onderverdeeld. Na eventjes gerust te hebben gingen we rond half zes richting het restaurant op het terrein, maar voordat we daar waren, konden we nog genieten van een pot voetbal tussen de bewoners hier en de begeleiders. En natuurlijk konden een paar Ghana-leden zich niet inhouden om ook even een balletje te trappen. We hebben heerlijk rijst met groenten en vlees gegeten en zijn daarna redelijk snel naar onze eigen hutten gegaan, omdat we toch allemaal wel gesloopt waren na deze tocht. Morgen staan er nog een paar dingen op de planning bij Hand-In-Hand en zullen we weer doorreizen naar de volgende bestemming!

Groetjes Nynke

Reacties

Er zijn nog geen reactie(s). Laat als eerste een bericht achter.